Ömer ve Gökhan yakin iki arkadastir. Ikisi de ayni kizi severler… Agzindan tek bir kelime bile çikmayan, dilsiz sandiklari Yasemin adli bir kizi… Ömer istemeden bir cinayet olayina karisip kaçmak zorunda kalir. En yakin arkadasi olan onun mektuplarini Yasemin’e ulastirmaz ve genç kizla beraber olur. Yillar sonra Ömer döndügünde… Bir filmin kahramani kimdir? Öyküsünü izledigimiz insan mi? Evet… Biz öyküsünü izledigimiz insanin ne olursa olsun kazanmasini mi isteriz?. Evet…. Biz, kimin öyküsünü izliyorsak onun safinda oluruz. Onun her seye ragmen kazanmasini, önüne çikan engelleri asmasini isteriz. Romantik böyle bir film degil. Romantik bizi sasirtan, bambaska bir film. Öykümüzün kahramani bir kizla tanisir. Onun sevdigi kizla birlikte mutlu olmasini isterken, ikisini ayiran kötü adamdan nefret ederiz. Iste bu noktada sinema tarihi için tuhaf bir durum gerçeklesir: Kahramanimizin pesini birakip kötü adamimizin öyküsünde alisilmadik bir yolculuga çikariz. Ve artik kötü adam kahramanimizdir. Seyirci olarak kime inanacagimizi sasiririz. Aklimiza takilan soru sudur. Ya hep inandigimiz sey gerçek degilse? Sasirtici virajlarla ilerleyen, insani bir seye inandirip, sonra ondan süpheye düsüren Romantik, aykiri, tuhaf, beklenmedik ve bütün bildiklerimizi reddeden bir finale ulasir. Kötü adamla iyi adamin birbirine karistigi film bütün inançlarimizi bosa çikarir ve su cümle ile sona erer :” Inanç perdesi ne kadar kalinsa akil günesi o kadar geç dogar” Künye : Yönetmen : Sinan Çetin Senaryo Yazari : Sinan Çetin Galip Tekin Yapimci : Sinan Çetin Rebekka Haas Cemil Çetin Berna Parlak Müzik : Teoman Pamela Spence Görüntü Yönetmeni : Rebekka Haas Kamil Çetin Oyuncular : Okan Bayülgen Yasemin Kozanoglu David Hemmings Semih Sergen Esin Moralioglu Teoman Nail Kirmizigül Toprak Sergen Selahattin Duman Rafael Cemo Çetin Sahara Tess Çetin Rebekka Haas Ertaç Ünsal Zaven Çigdemoglu